Benim hayatta annemden ve babamdan başka kimse yoktu önceleri uygun görmemişler bana kardeş yapmayı.Biraz boşluk vardı bende bu durumdan dolayı. Okul hayatı falan derken kimseyle anlaşamazdım ben gerçi halada öyle kolay kolay kimseye ısınamam.Sorunlu bir çocuk evresi, kişilik bulma savaşı ... Ama sonraları kişiliğim oturdukca kiminle konuşacağımı çözdüm.Çözdüğüm an bende olduğun benimle olduğunu gördüm.Küçük iki hayatın nasıl birleştiğini nasıl birbirine hayalperes kelepceyle bağlandığını gördüm.Kolay olmadı tanımak ,anlaşmak,kaynaşmak... Bu kısa devre hayatımın ezberlenmiş bir yanılgısı gibi girdi içime.Sanki benimle birlikte doğmuş , sanki benimle var olmuş, sanki hiç gitmeyecekmiş gibi birşey ..... GİTMESİNDE..... o biliyor ben gidişleri ve gidenleri sevmem .... Sevgiye aç bir insanın nasıl tutulduğunu görmek isterseniz işte o benim. ŞİMDİ ONU ANLATAYIM BİRAZ.... Gülüşlerinde acısını saklayan , yüreğindeki sıkışmış kalmış sevgileri dağıtıp darma duman eden , özlediğinde söyleyebilen , özlendiğinde anlayıp gelen, derdi olsada yokmuşlarda oynayan , hayatı yarın son bulacakmış gibi yaşasada ,yarınınında görme umudu taşıyan.... şimdi meraktasınız bu kim diye söylim.... Yazının başındada söylediğim gibi beni yanlızlığımdan çıkaran derdime derman olmaya çalışan ağladığımda gözyaşlarımla kendini ıslatan güldürmek için gülen beni hiç bir acımda yanlız bırakmayan tek kelimelik yanılgılarımda bile benimle olan öz ve öz kardeşim olsa bukadar sevemicem bukadar değer veremicem biri bu ne hatalarda buluştuk biz seninle , ne sevdalarda yenildik , hiç birinde gerekçemiz yoktu olsun bizi biz yapan biziz şu günlerde tek isteğim içime ölüm korkusu düşsede bu aralar allah benden alıp ona vermesini bilir.... sen benim;kardeşim , içim , dışım, geçmişim,bugunum, yarınım gitmeyenim olacaksın bir kedi masumiyetinde oldu bizim kavgalarımız gürültü patırtılarımız ama kimseye yetmez bizim birbirimize olan bağlılığımız.... sloganımız aynı değişmeyecek.... AĞLAMAK YOK YÜREĞİM SIZLAMAK YOK YÜREĞİM NE ACILAR YAŞADIK BİZ SENİNLE HAYKIRMAK YOK YÜREĞİM YALVARMAK YOK YÜREĞİM BU ACIYADA KATLANIRIZ BİZ SENİNLE....
Ne güzel. İnsan imreniyor. Çok fazla yazısı olmasa da yazılarını ve mesajlarını gördüm sitede. Cümleleri oralarda da boş değildi, şimdi de. Bir tek şey dikkatimi çekti; ilk defa çarpuk, çurpuk yazmış. Konunun içeriğinden zaten etkilenmemek mümkün değil ama hep düzenli yazan bu kişinin sağa sola çarpan ama içi yine duygu dolu cümlelerini görünce abondene oldum, dengem sarsıldı. Asıl bunu farketmek yazının ve o kişinin o andaki duygusal boyutu daha fazla sardı benliğimi. Evet içinde olduğu psikolojik durum gören bir göz için yazıya çok belirgin yansımış. Bu kadar yakın olan iki arkadaş ve paylaşılanlar var ise Allah muhabbetinizi arttırsın diyeceğim. Yüreğini bu paylaşım arenasına açabilme medeni cesaretinden ve çocukluğuna varan özelini açabilmenden dolayı seni tebrik ediyorum. Tabi bu durup dururken değildir. Yazım üslubu ve çocukluğunun getirdiklerini de vererek zemin hazırlandığına göre özür içeren bir yazı ve bu da büyük bir erdemdir. Vefadır. Hissiz birinden his dolu bir yürek paylaşımı okuduk. Hissiz arkadaş yürekten bir soru: Senin de hissizleşmesine sebep olduğun birileri var mıdır hiç sordun mu kendine?