01-13-2008, 04:48 PM
BİR HİKAYE "Abbasi Halifesi Harun Reşid, hasbahçesinde yetiştirilen gülleri çok seviyor ve bahçıvanı güllere iyi bakması konusunda sıkıca uyarıyordu. Bahçıvan gereğini yapıyor ve güllere çok iyi bakıyordu. Fakat bir gün bir Bülbül gülleri gagasıyla hırpalayıp yerlere düşürmüştü. Bahçıvan üzüntü içinde olanları Harun Reşid'e anlattı. Harun Reşid: "Üzülme! Bülbülün yaptığı yanına kalmaz." dedi. Gerçekten de öyle oldu.Bahçıvan bahçeye döndüğünde, bir yılan bülbülü yakalamış yutuyordu. Bahçıvan acaip bir hadise der ve olayı halifeye haber vermeye gider, durumu halifeye anlatır. Harun Reşid bu seferde: "Merak etme! Yılanın yaptığı da yanına kalmaz" der.. Bir süre sonra Bahçıvan hasbahçede çalışırken yılanın ayağına dolandığını ve kendisini zehirlemek üzere olduğunu fark eder. Seri bir hamleyle, elindeki kazmayı yılana doğru savurur ve yılanı öldürür. Halife'nin dediği yine çıktı diyerek durumu halifeye bildirmeye koyulur. Halife bu seferde: "Senin de yaptığın yanına kalmaz! der. Bir süre sonra, bahçıvan bir konuda suçlu bulunarak halifenin huzuruna getirilir. Halife suçu sabit bulunan Bahçıvan'a çok kızar ve derhal zindana atılmasını emreder. Bahçıvan Halifeye; Efendim! Bülbülün yaptığı yanına kalmaz dediniz,onu yılan yuttu. yılanın yaptığı yanına kalmaz dediniz onu da ben öldürdüm...İşte şimdi beni zindana atıyorsunuz, öyle görünüyor ki, sizin de yaptığınız yanınıza kalmayacak. size de bir eden bulunacaktır!!Gelin bu iş böyle devam etmesin, Bir yerde bir af, merhamet başlasın ki, kötülükler devam etmesin der. Harun Reşid; "haklısın bahçıvan, kötülük bir yerde durmalı, bu sebeple ben de seni affediyorum. Allah da beni affetsin der...