Dünyası mavi İstanbul, benim gözlerimde bu gece…
Siyahı, beyazı, pembesi yok…
Yani…
Ne kara, ne ak…
Nede düş!

Şehrimde seni arıyorum usul usul…
Düşüyor yapraklar dalından…
Gündüzü, geceye bağlıyor yokluğun…

Ne senden gidebildim..
Ne de sende kalabildim..

Bir resim çiziyorum,
İçinde sana dair çizgiler…
Bir şarkı söylüyorum,
İçinde sana ait sızılar…

Seni arıyorum, satır aralarında…
Sokak aralarında..
Her yol çıkmaz sokak, senden yana…

Bense,
Seni yazdım ömrümün her anına…
Gözlerinden görüyorum yüreğini…
Sana buram buram özlemlerim…

Yokluğunda ben yarım..
Gözlerimdeki ’ İstanbul’, yarım…
Işıkları sönük caddelerimin…
Heryer karanlık…

Sen gelince aklıma, eksik kalıyor bir yanım…
Oysa,
Sen tamamlamalıydın eksik ne varsa…
Ol(a)madı..

Bana sensizlikmiş sevgi(m)…
Anladım…
İzlerini siliyorum yüreğimden sevgili…