cumartesi - pazar:
dershanede bu kadar vakit geçirmenin bünyeye zararlı etkileri olduğu kanaatindeyim. sabah erkenden gitmeyi çok istesem de yine 3. derse yetişebildim. evet biliyorum iyi bir şey değil ancak sebeplerim (bahane denemez) var. orayı sevmiyorum. bu çok açık. evet sınıfa kısa sürede alıştım, onlar teyzeleri kıvamındaki bana alıştılar (10 yaş büyüğüm onlardan), ama yine de geç başlamanın, arada çok uzun aralar vermenine etkisiyle gitmekten hoşlandığım bir yer değil. neyseki kimya ve fizik derslerinin iyi geçmesi, akabinde girdiğim sınavın fena olmayışı beni mutlu etti. tabii o yaptığım netlerle değil istediğim yer istemediğim elazığı bile kazanamıyorum ama, allah sistemin cezasını versin ne diyim.

sınav çıkışı, muzaffer hocanın ege üniversitesi fotoğraf günlerindeki gösterisi için "izler ve formlar" slaytı hazırladık. 40 dakikada bitti herşey. ancak şarkıların birinin bittiği yerde diğerini başlatamayarak, ya da şarkılar başladığı anda slaytın da ilerlemesini sağlayamayarak toplam süreyi 120 dakikaya çıkaran kendimi, huzurlarınızda alkışlıyorum. bir alkış da alzaymıra doğru koşar adım giden bu kıza gelsin.

pazar günü sabah bir sınava daha girdim. koca sınıfta tek başıma. haha korkunçtu. sınav fobisi olmayan benim artık ciddi fobilerim var (benim yerine benin yazsam nolurdu? ben'den bahsediyorum ama bunu kendimden uzaklaştırarak yapmak istiyorum, türkçeyle ne kadar uğraşmış olurum bunu yaparak?)

cumartesi rehberlikle konuşup sınava sabah 9.30da geleceğimi söylemiştim. tamam dediler. hatta dersine göre sen ayarla süreni dediler. eyvallah. sabahın köründe uyandım. bir daha uyudum. uyandım uyudum bu sirkülasyon asırlarca sürebilirdi. neyseki karnım acıktı da uyanıp dershaneye gidebildim. 11.30da sınava başladım. 13.40 da dersim başlıyordu. 195 dakika harcamam gereken teste 120 dakika bile harcayamayarak bir kez daha kendimi aştım. tabii ya 195 dakika harcarsam da başarısız olursam.
en sevdiğim iki ders var pazarları. matematik ve biyoloji.

şu ana kadar yazdıklarımdan tiksindim. zaten uzun zamandır kendimden de tiksiniyorum.

bugün kankam aradı. aşağıdaki konuşma 22 dakika 33 saniyelik konuşmamızın ilk anlarının birebir yazımıdır.

ben: efendim
kanka: naber delikanlı
ben: iyidir, senden naber
kanka: iyidir,anneler günün kutlu olsun.
ben: (3 sn sessizlik) iğrenç bir insansın!!!
ben: ya inanmıyorum sana manyak mısın? dumur oldum.
kanka: dediğin şeyi hiç inkar etmedim ki.
ben: hangisini iğrenç biri olduğunu mu?
kanka: evet
ben: konuşamayacak kadar dumur oldum, yahu neden kutluyorsun anneler günümü.
kanka: e doğum gününü kutlasam şaşırmazsın, şaşırtayım dedim.

intikamımı 22 dakika boyunca konuşarak aldım. konuşulan konuların büyük kısmının ipe sapa gelmez teoriler ve geri kalanının da yörünge mekaniği ve össde çıkmış açısal/dairesel hız problemleri olduğunu söylemem, kankamla ilişkimizin ve bizlerin ne derece sağlıklı bireyler olduğunu sanıyorum gözler önüne serecektir.

böyle.