Otobüs durakları önemli yerler. Boşuna değil reklam sektörünün işgaline uğraması. Her ne tüketmemiz gerekiyorsa oradan bitamam bize öğretilmesi. Sanırım istanbuldaki otobüs durakları sadece bu organizasyon için düzenlenmiş. Estetikten yoksunluk bir yana. Sözümona bekleme yerleri değilde "reklam yüklenme yerleri" haline getirilmiş.
Oysa beklemek, her ne beklenirse beklensin donatılmış bir etkinliktir. Bu bir de hiç tanımadığınız insanlarla aynı anda, aynı şeyi bekliyor şeklindeyse ; artık bir dışavurumdur. Böylece ortaya çıkar koca kentin kimliği.
Yandaki resimde sovyetler birliği zamanında yapılmış otobüs duraklarından biri görünüyor. Sanırım kırsal alan için düzenlenmiş. Yörenin motifleri sergileniyor bir şekilde. Belli, bir kaygı var. Çokça modern görünmese de, birazdan birtanıdığınızla karşılaşıp sarmaş dolaş olacağınız izlenimi veriyor. Sovyetlerdeki otobüs duraklarıyla ilgili başka örneklerde görmek istiyorsanız Cristopher Herwig adlı fotoğraf sanatçısını ziyaret etmeniz gerekecek.
Biri mutlaka yapmıştır nasıl olsa diyerek aklımdan birden bire geçen fikirden kurtuluyorum. -dünyanın bütün otobüs durakları- hatta bununla ilgili olarak bir blog bile oluşturulabilir. Yok olmadı bir sergi açılır belediyenin sergi salonunda. Yeter ki iyi bir şeyler ortaya koymak olsun derdimiz. İşte aşağıda bunun için bir başlangıç. Ne dersiniz?