BİZ...
Soruyormusunuz?
Soruyormusunuz kendinize neden yaşıyoruz diye?
Yaşadıklarımız, yaşayacaklarımız ne ifade ediyor bizim için? Yoksa sadece öylece yaşayıp gidiyor muyuz?
Çok mu anlamlı bazılarımızın hayatları diğerlerine göre?
Ya da bazılarımız hayatlarına anlamlar mı katıyor? Hayatlarını anlamlandırdıklarını düşündükleri şeyler anlamsızlaşıyor mu zamanla... Kattıkları anlamların içinde zamanla kendileri de anlamsızlaşıyorlar mı acaba?
Bazen cevaplarını verebildiğimiz bazen de veremediğimiz sorular... Aslında anlamlı ama ironik bir biçimde anlamsızlaşan sorular. Daha doğrusu cevaplarını verebildiğimiz kadar anlamlı, veremediğimiz kadar anlamsız sorular...
Aynı hayatlarımız gibi...
Böyle sürüp gidiyor işte hayatlar...
Saygı duymalımıyız herkesin kendince hayatına kattığı anlamlara; gülüp geçmeden, kızmadan ve yargılamadan anlamaya çalışmalımıyız? Karşılaştırmalar yapmadan, küçümsemeden...
O zaman dikkatli olmalı! Düşmemek için aynı anlamsızlıklara, anlamsızlıklarımıza...
İnatçıyız, çok azimliyiz bu meselede!
O zaman biraz daha anlamaya çalışmalı insanları ve hayatlarını...
Tanımak, tanıyabilmek...
Zor olan da bu değil mi, tanıyabilmek.. Anlayabilmek yaşadıklarını, kendi iç çelişkilerini, korkularını, sevinçlerini, yenilgilerini, kazandığı zannettiklerini...
Henüz bitmedi...
Ve anladıklarımız..
Anladıklarımızın içlerinde gördüklerimiz...
Daha yeni başlıyor...
Bildiklerimiz...
Öğrendiklerimiz...
Doğrularımız...
Çok iyi bildiğimiz, taviz vermediğimiz ve hatta kabullenmediğimiz yanlışlıklar, çirkinlikler, zaaflar bakın nasılda savaşıyor içimizde doğrularımızla. Ve her nasılsa hep de galip çıkıyor bu savaştan "doğrularımız"...
Bizi yan yana getiren, bizi birbirimizden ayıran doğrularımız... Bizi "biz" yapan onları "onlar" yapan doğrularımız... Kendimizle savaştığımız, kendimizle barıştığımız doğrularımız... Değişen, değişmeyen, bir türlü değiştiremediğimiz doğrularımız...
Aynı yanlışlarımız gibi... Her insan gibi...