günlerdir yann tiersen dinliyorum. bir yandan da minimalist müzik denen şeyin ne olduğunu anlamaya çalışıyorum. sayfalarca yazı buldum. herkes birilerini örnek vermiş, akımın nerden çıktığını, bugünlere gelirken gösterdiği değişimleri anlatmış, ama akımın ne olduğunu anlatmamış.

sonra düşündüm; yann tiersen denilince müzikten anlayan insan kitlesi hemen "minimalist" dediğine göre, demekki bu adam dinlenerek de minimalizmin ne olduğu anlaşılabilir. sanırım anladım. bu işin tekniği ile ilgili bilgim sıfır noktasında olduğu için kendimce ifade etmeye çalışacağım. bu amca bir nota dizisini alıyor, onu hem şarkının altına oturtuyor hem de şarkı boyunca sürekli tekrar ediyor. bunun en net örneği sanırım "sur le fil" isimli güzide keman eseri. ille de yaylı olsun ister arabesk olsun diyen benim gibi biri için bulunmaz nimet.

aşağıda videosu var. ve bu arada oluşturduğu nota dizisi de alabildiğine basit, çok karmaşık falan değil. yani benim anladığım bu.

hımm.. ayrıca, hayat şu sıra iki uçta devam ediyor. bir yandan dünyadaki soykırımları okuyup bir kaç ülke başta olmak üzere tüm insanlığa saydırıyorum, bir yandan o ülkelerin başında gelen fransadan bir müzisyeni dinleyip mest oluyorum. globalleşme sanırım böyle bir şey.


sur le fil



bu şarkıyı çalmak kolay dediğim zannedilmesin, notalar karmaşık değil demeye çalışıyorum. ama anlatabildin mi bilmiyorum. çünkü bu şarkıyı çalarken görünce yann tiersen'i saygılı bir hayranlık duydum kendisine. ve onu iki numaralı dünya nimeti olarak listeye aldım.


A quai, Sur le fil, La Banquet