hüznümün dudad´yd´yr gökte acan karanfil
talih, bir cellat gibi vurdu yüredimizi
atethler ülkesinde o ve ben, iki mahkum
kah bir sevda çölünde parlayan ay ´yth´yg´y
kah ruya bahçesinin zehirli sarmath´yg´y
uzaklardan bir rusgar esiyor efil efil
sessizlik, acze duthen bir hayal kadar sefil
thimdi gül, ey korkular thehrinin yelpazesi
hasretin en uzun, ac´yn´yn tazesi
neden hala tütüyor burnumda karanl´yg´yn
ruhum neden y´yllard´yr kahr´yn´yn pervanesi
bu esrar seninmidir,yoksa gemilerinmi
hemen hergun bir y´yld´yz kay´yyor gözlerinden
gözlerin kan adlayan bir deniz kadar derinmi
yoksa habersizmisin ruhumun kederinden
ah, bagr´ymda pütürlü bir b´yçak kadar keskin
tabutumu bekliyor ankara ac´ylar´y
bu ne bir athk masal´y, nede heyula ve kin
dumanl´y bir çöküthün en kara ac´ylar´y
