yanlızlığım
akşam olur çöker üstüme bir hüzün
dağıtasım gelir efkarımı
ama yapamam
çıkamam dışarı
karanlık hep ürkütür bedenimi
çıkarım balkona bir cıgara yakarım
ve başlarım kayan yıldızları seyretmeye
gökte bir yıdız parlar
alıp başımı gidesim gelir çok uzaklara
ama gidemem
tutsaktır bedenim yanlızlığa
söner yıldızların nuru
gecenin karanlığı çöker başucuma
bir çiçek gibi solar ruhum
kanatlanıp uçasım gelir dolunaya
ama gidemem
gökyüzü korkutur bedenimi
elimde cıgaram ve yüreğimde kederlerim
hepsi üstüme üstüme gelir
sıkılır ruhum bedenimden
uçup gitmek ister
dağılmak isteer cihanın dört bi yanına
haykırmak ister içimdeki yanlızlıkları
ama yapamaz
ayrılamaz ruhum bedenimden
çünkü korkar yanlızlıktan
ve boyun eğerim kaderime
oturur bi cıgara daha yakarım
her nefesimde biraz daha artar isyanım
gerilla olup dağlara çıkasım gelir
ama yapamam
bilirim güneş doğmaz dağlara
ve hep karanlık olur dağların etekleri
acırım kendime ve gülerim bu garip halime
bir yemin daha ederim
ölüme inat yaşama tutsak
yaşamak isterim dolu dolu
ama yapmam
kaderim bırakmaz yakamı
hep acıya sürükler bir yanımı
ne yapalım kader işte
ama kaderimizi deiştirmekde bizim elimizde
yağan yağmurun altında ıslanırım
arınmak için acılardan dertlerden kederlerden ....
ama yapamam sıyrılamam günlük kederlerden
ve en sonunda ölmek isterim
ama yine yapamam
çünkü ölüm yanlızlığa sürükler bedenimi
yok olur giderim hayat denen boşlukta
geriye bir mezar taşım ve bi dikili ağacım kalır
yine akşam olur ve yine efkarlanırım
çıkarım mehtaba ve mezarıma bakarım
birisi gelipde mezarımın başında gözyaşı dökermi diye
hayale dalarım
ve anlarım ki ölüm çare deil yanlizliğa
yine tekbaşıma çaresizliğimle ortada kalırım
ve bir şarkı dolanır dilime uzaklardan
YANLIZIM DOSTLARIM YİNE YANLIZIM...




bu günlerde kalbimin kapılarının fazla açıldıını düşünüyorum ve bu kapıların bazılarını kapamaya başladım işte dümn böyle bi vakitte beynimde bazı cümleler uçuşmaya başladı ve kalemi elime aldım bunları yazıya döktüm inşallah beğenirsiniz